ამ დროს სამყარო თითქოს პაუზდება. ფანჯრიდან შემოსული დილის მზის შუქი, ყავის სასიამოვნო სუნი და ჭიქიდან ამავალი ორთქლი ერთმანეთს ერწყმის. ეს არ არის უბრალოდ ყავა ან გაღვიძების საშუალება. ეს არის თქვენი პირადი რიტუალი. ეს არის ის ხუთი წუთი დღეში, რომელიც მთლიანად და მხოლოდ თქვენ გეკუთვნით.

სწორედ ამ სიმშვიდეში, სანამ ქალაქი გაიღვიძებს და თავის წესებს მოგახვევთ თავს, იწყება ნამდვილი ხელოვნება — საკუთარი ცხოვრების შეგრძნების ხელოვნება. ჩვენ ხომ დიდ ბედნიერებას სადღაც შორს ვეძებთ, არადა ის ზუსტად აქ არის: ამ მყუდრო სიჩუმეში, სამზარეულოში, საკუთარ ფიქრებთან მარტო ყოფნის კომფორტში. ხელოვნება მხოლოდ მუზეუმებში არ არის. ხელოვნებაა ისიც, თუ როგორ ახერხებთ ყოველდღიური ნაცრისფერი დღეებიდან ასეთი თბილი და მშვიდი მომენტების პოვნას.


"თქვენთვის რისი სიმბოლოა დილის ყავა — უბრალო ჩვევის თუ სიმშვიდის წუთების?"