თბილისური ზაფხული — დრო, როცა ცხოვრება უფრო ნელი და საყვარელია

არ გახსენდებათ თბილისური ბავშვობის ზაფხული?

თვალები რომ დახუჭო, არ გახსენდება თბილისის უბნებში გატარებული ის უდარდელი დღეები? როცა დილიდან საღამომდე ეზოში ვიყავით ჩასულები და სახლში ძალითაც ვერ ავყავდით. გახსენდებათ ეზოს ხეებიდან ჩამოგლეჯილი, მჟავე ტყემლის გემო? აი, ჯერ კურკაც რომ არ აქვს შეკრული, სრულიად მწვანეა და ისეთი სიმჟავე აქვს, თვალებს გჭუტავს, მაგრამ მაინც გაუჩერებლად ჭამ, სანამ კბილები არ დაგეკბილება. მერე კი, შუადღის აუტანელ სიცხეში, მთელი უბნის ბავშვები „წრეში ბურთს“, „ორდროშობანას“ ან „ჩემი ოქრო ჩემთან“ რომ ვთამაშობდით. საღამოს, როცა უკვე ბნელდებოდა, „დამალობანას“ დრო დგებოდა და უბნის ბნელ კუთხეებში ვიმალებოდით. დაღლილებს და უზომოდ ბედნიერებს, მხოლოდ მაშინ გვეძინებოდა, როცა დედები გადმოგვძახებდნენ — „ამოდი, უკვე გვიანიაო“. ზაფხულს ეს საოცარი ძალა აქვს — ყოველ წელს იმავე თბილ, თბილისურ მოგონებებთან გვაბრუნებს და გვახსენებს, რა ცოტა გვყოფნიდა ბედნიერებისთვის.

ბედნიერება წვრილმანებშია

დღესაც, კარგი ზაფხულისთვის სულაც არ არის საჭირო სადღაც შორს, ძვირადღირებულ კუნძულებზე გაფრენა. ყველაზე დიდი ბედნიერება ხომ სრულიად უბრალო, პატარა და უმნიშვნელო დეტალებშია

• ნამდვილი საზაფხულო ყავა: როცა ადრე იღვიძებ, სახლში ჯერ კიდევ გრილა, შენ კი სამზარეულოში გადიხარ, იღებ „პელეს“ ყავას, ყრი ბოთლში შაქართან ერთად და ცოტა წყლით დიდხანს თქვეფ, სანამ სქელ, ოქროსფერ ქაფს არ მიიღებ. მერე შიგ ყინულებს ყრი, ცივ წყალს ან რძეს ასხამ და აივანზე მშვიდად სვამ.
• ეზოში, საყვარელ ადამიანებთან ერთად, დაჭრილი, ცივი საზამთროს ჭამა და ბევრი, გულიანი სიცილი.
• ის ჯადოსნური წამი, როცა თბილისის ცა ვარდისფრად და ნარინჯისფრად იფერება, შენ კი უბრალოდ ზიხარ და უყურებ.

ახალი ისტორიების დრო

ახლაც, როცა გარეთ უკვე ყველაფერი მწვანდება და ჰაერში ამ სეზონის ნაცნობი სურნელი ტრიალებს, საუკეთესო დროა ახალი მოგონებების დასაწერად. არ აქვს მნიშვნელობა, წყნეთში ახვალ გრილ საღამოს, თბილისის ზღვაზე გაისეირნებ მზის ჩასვლისას, კუს ტბაზე აუყვები გზას თუ უბრალოდ ძველი თბილისის ქუჩებში მეგობრებთან ერთად უმიზნოდ იხეტალებ.

მთავარია, ეს დღეები შენს სასარგებლოდ გამოიყენო. ზაფხული ყოველ ჯერზე გვახსენებს, რომ ცხოვრება საოცარია მაშინ, როცა მას ძალიან არ ვართულებთ. მოდი, ამ სეზონზე ხშირად შევხვდეთ მეგობრებს, გადავდოთ ტელეფონები, დავამზადოთ ის ლეგენდარული ცივი ყავა და უბრალოდ ვიყოთ აქ და ახლა.